Zet me maar in de grond

Ja. Doe dat maar. Ik weet eigenlijk niet wat ik wil schrijven en waarom, maar de link naar mijn blog staat vast op mijn homepagina als ik het internet open.

Een moderne, kunstzinnige, slimme school zonder eigen school app? Huh!

Het Grafisch Lyceum staat bekend door de manier waarop zij jongeren een hypermoderne leeromgeving bieden. Studenten zijn hier vrij en komen dagelijks in aanraking met computers, internet en meer. Wat mij als student van deze school opvalt is dat er toch weinig communicatiemiddelen zijn om je docenten te bereiken of zelf informatie zoals rooster of…

De levensreis van Ruben Theebe

Afgelopen week heb ik gesproken met Ruben Theebe, negentien jaar oud en student aan het Grafisch Lyceum in Utrecht. Op de dag van het interview zag ik hem voor het eerst. Ik gaf hem een hand, stelde mezelf voor en gebruikte de gewoonlijke zin “lekker weer he”. Het was dan wel koud maar het zonnetje…

Les 1 creatief schrijven – Dialoog

Kathedraal, in hedendaagse tijd, twee onbekende personen. Ze loopt de kathedraal in, niet wetende wie of wat haar te wachten staat. Een aantal schimmen dichtbij het altaar en een persoon die in de bankjes zit. Ze gaat naast diegene zitten, het is een man. Hij ziet er vrij ruig uit en wanneer hij haar aankijkt…

Open boek

De terugkeer van de afschuwelijke schrijfster.

Life update

Hallo lieve lezertjes, Daar is hij dan, de maand december! Wat heb ik een zin in alle vreugde en cadeautjes die komen deze maand. Het is natuurlijk al bijna 3 weken december maar ik wilde toch nog even een bericht schrijven.

Zuurpruimen.

Het valt mij de laatste tijd echt op hoe ongelukkig of leven zuurmakend mensen zijn. Constant opmerkingen, expres vervelende dingen zeggen of zien hoe gestrest ze zijn en hoe ze over hun leven praten. December hoort een blije maand te zijn maar dit is juist het tegenover gestelde. Zelf merk ik ook dat alle klappen…

70.000 kinderen zoals ik.

In de tuin zat ik dan, frietjes te eten die mijn vader had gefrituurd, ogen zo rood als bloed van het huilen en ruziënde ouders in het huis. Hij had weer eens gedronken én gereden met mij in de auto.

“Sterker worden waar het pijn doet.”

Een paar dagen geleden ben ik begonnen met het lezen van een boek over trauma verwerking. Het boek heet ‘Sterker worden waar het pijn doet’ en is geschreven door Ybe Casteleyn, ingericht door Jill Marchant en de illustraties (die ik overigens ontzettend super vind en begrijp) zijn gemaakt door Schnups.

Nee, zeggen.

Iedereen heeft wel eens meegemaakt dat ze iets deden wat ze eigenlijk helemaal niet wilde of weinig zin in hadden. Nee zeggen is lastiger dan je denkt en ik heb er bepaald veel last van. Het lijkt zo verdomd makkelijk maar achteraf doe je toch toestemmen.